2009/Jun/24

ตอนเด็กๆ ทุกคนคิดว่าอยากเป็นอะไรกันคะ?

อยากเป็นคุณครู

อยากเป็นทหาร

อยากเป็นดารา 

ถ้าเป็นผู้ใหญ่เราจะได้ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำ

ทำให้เราคิดว่า เมื่อเป็นผู้ใหญ่ จะสามารถทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ 

ไม่ต้องตื่นเช้าไปโรงเรียน

ไม่ต้องใช้ชีวิตจมปลักกับการเรียน หนังสือเล่มหนา

ชีวิตวันๆมองแต่กระดานที่มีแต่ตัวหนังสือยึกๆ ยือๆ อ่านไม่ออก โดยที่ไม่รู้ว่าจะเอาไปใช้ทำ pie อะไร

เรานั้นมีความฝันมากมาย อยากจะทำ

อยากทำขนม ให้อร่อย ไม่ก็อยากทำทีเป็นร้อยๆชิ้นเอาไปขาย

อยากเขียนนิยายตามใจฉัน

อยากนั่งทำ Subtitle Animation ที่ชอบ

เหมือนจะเป็นความฝันลมๆแล้งๆ แต่นี่ก็เป็นสิ่งที่เราอยากทำมาโดยตลอด 

แต่เมื่อถึงเวลาที่ต้องเป็นผู้ใหญ่จริงๆ

 .....

......

กลัว

....

.....

กลัวที่จะต้องพบเจอสิ่งใหม่ ที่ไม่คุ้นเคย....

กลัวว่าสิ่งที่เราทำนั้นจะพลาด....

กลัวมันไปหมดทุกอย่าง....

สิ่งที่อยากทำ ก็ไม่ได้ทำ

อยากทำขนมเป็น 100 ชิ้น ใครจะกิน.... ที่เคยทำๆมาแค่ 20 ชิ้น มันก็ไม่เคยหมด

อยากเขียนนิยาย สุดท้ายก็ไม่สามารถเขียนต่อได้ เพราะไม่เวลา รวมทั้งไม่มีแรงบรรดาลใจ

เคยฝืนๆเขียนออกมา สุดท้ายก็รับในสิ่งที่ตัวเองเขียนออกมาไม่ได้

Subtitle ก็เหตุผลเดียวกับนิยาย... แต่ไม่มีเวลาเป็นส่วนใหญ่

อีกทั้งตอนนี้ ตัวฉันก็ไม่สามารถเดินอยู่บนทางที่มีแต่ความฝันได้อีก

มีคนต้องการให้ฉันดูแล มีภาระที่ต้องรับมา ไม่สามารถทำสิ่งที่ชอบได้อีก

ตกลง การเป็นผู้ใหญ่นั้นคืออะไร?

เป็นการทำตามความฝันของตัวเอง การได้ทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ

หรือดื้นรนให้อยู่รอดไปวันๆ?

งั้นถ้าฉันเป็นผู้ใหญ่...

ฉันต้องทิ้งสิ่งที่ตัวฉันอยากทำตลอดชีวิต...

ฉันต้องทิ้งสิ่งที่ตัวฉันรักมาตลอดชีวิต

ต้องทิ้งตัวตนที่ฉันเป็นมาตลอดสินะ...

ทำให้ฉันยิ่งกลัวการเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น....

แต่ก็ไม่อาจจะทิ้งคนเป็นที่รักเพื่อความฝันของตัวเอง...  

ระหว่างที่กำลังสับสน ฉันจึงไปคุยกับเพื่อนที่ฉันรักมากคนนึง แล้วฉันก็รู้ว่า

เธอตัดสินใจที่จะเดินไปอีกทาง... ซึ่งไม่ได้เกี่ยวกับสายที่เธอเรียนมา หรือสายที่เธอรักเลย...

"แล้วเธอจะได้ทำงานที่ตัวเองชอบหรือ?"

"ตอนนี้ ถ้าทำอะไรได้ก็ทำไปก่อน... เก็บเงินไว้"

เราลองถามเพื่อนที่รักคนนี้ดู

"การเป็นผู้ใหญ่ของเธอ คืออะไรเหรอ?"

เธอตอบอย่างไม่ลังเลว่า

"ความรับผิดชอบ กับ เหตุผล"

ความรับผิดชอบ หมายถึงการรับผิดชอบในสิ่งที่ทำอยู่ ไม่รับปากอะไรพล่อยๆ

เหตุผล ไม่ใช่เอาตัวเองเป็นที่ตั้ง คุยกันด้วยความเป็นจริงและความเป็นไปได้

ฉันถามต่อ "แล้วต้องเป็นการทิ้งสิ่งที่ตัวเองชอบหรือเปล่า?"

"เราว่ามันไม่เกี่ยวกัน... สิ่งที่ชอบถ้าเราเอามันมาใช้เป็นงานหลักเราไม่ได้

....แต่เราสามารถทำสิ่งนั้นเป็นงานอดิเรกได้ " 

ฉันร้องไห้กับคำตอบนั้น...

ฉันพบแล้วว่าการเป็นผู้ใหญ่ของฉันคืออะไร

มันอยู่ใกล้นิดเดียว แต่ฉันกลับหามันไม่เจอ....

แต่ฉันพบมันแล้ว... และเชื่อว่านี่แหละคือคำตอบของฉัน... แม้ว่าตอนนี้จะพูดไม่ได้เต็มปาก

แต่ฉันจะพยายาม.. จะไม่กลัว... และจะไม่ทิ้งตัวเอง แต่จะ... พัฒนาตัวเองให้ดียิ่งขึ้น

เพื่อคนที่ฉันรัก และตัวฉันเอง.... 

แล้ว "การเป็นผู้ใหญ่" ของคุณ คืออะไร?

 

Comment

Comment:

Tweet


ขอบคุณมากครับ ที่ทำให้เข้าใจอะไรมากขึ้น
#4 by little (103.7.57.18|110.168.6.97) At 2012-05-03 00:19,
ความเป็นผู้ใหญ่อยู่ที่ทัศนคติ
#3 by XL At 2009-08-31 01:30,
พูดตรงๆค่ะว่าหนูเป็นคนนึงนะที่ไม่อยากเป็นผู้ใหญ่เอาซะเลยTTwTT""
เหมือนที่พี่สาบอก กลัวค่ะ กลัวนู่นกลัวนี่ กลัวจะไม่ได้ทำให้สิ่งที่อยากทำแล้วก็กลัวที่จะกลับมาทำสิ่งที่ชอบเหมือนตอนเด็กๆไม่ได้ แต่พออ่านที่พี่เขียนถึงจะยังไม่หายกลัวแต่ก็รู้สึกว่าเราก็ต้องพยายามสุดท้ายทุกอย่างก็จะลงตัวได้><
พี่สาเขียนได้ดีมากๆเลยฮะ~ ยังไงก็พยายามเข้านะคะ จะคอยเป็นกำลังใจให้ รักพี่สามากๆ@[]@~~
#2 by [ KUROPA ] At 2009-06-26 12:20,
เห็นด้วยว่าความเป็นผู้ใหญ่ คือ ความรับผิดชอบ
การผู้ใหญ่จริงๆมีอิสระที่จะทำอะไรได้มากขึ้นกว่าตอนเป็นเด็ก เพราะเราจะมีประสบการณ์จากหลายๆอย่างแล้ว แต่ที่สำคัญที่สุดคือ ความรับผิดชอบ ทั้งต่อตัวเองและผู้อื่น สิ่งนั้นคือการเติบโตจากเด็กสู่ผู้ใหญ่ สู่เส้นทางที่หนักหนาขึ้นกว่าตอนเป็นเด็ก

แต่สุดท้าย เราก็ว่าในทุกๆช่วงชีวิตก็มีความยากลำบากในแต่ละช่วงต่างๆกันไป อย่างตอนอนุบาลตอนเริ่มท่อง ก-ฮ ก็คงจะยากสำหรับช่วงนั้น แต่พอโตขึ้นอีกนิดสิ่งที่เคยคิดว่ายากมันก็กลายเป็นง่าย ชีวิตการเรียนก็เคยคิดว่ายากเพราะต้องเรียนหลากหลายวิชา แต่พอเรียนจบไปทำงานมันก็จะยากขึ้นอีกระดับ ความรับผิดชอบมันก็มากขึ้น

ขอเป็นกำลังใจให้สู้ต่อไป พระเจ้าอวยพร
ด้วยความห่วงใยจากเพื่อนคนนึง
#1 by kasaboy (125.25.76.3) At 2009-06-25 09:46,